Δικαιοσύνη – Πολίτες = 1000 – 0

Πριν λίγες ημέρες άκουσα, διάβασα για έναν άνθρωπο που κατά λάθος μπήκε στη φυλακή. Στερήθηκε το δικαίωμα στη ζωή, έτσι γιατί απλά κάποιοι κάνανε λάθος.

Καθημερινά πόσα λάθοι κάνουν οι άνθρωποι. Έχουμε και την εξής φράση, ‘ε τι να κάνουμε, τα λάθη είναι ανθρώπινα.

Όχι φίλε μου, όταν κάποιος άνθρωπος μπει στη φυλακή από ανθρώπινο λάθος, επειδή κάποιοι δεν κάνανε καλά τη δουλειά τους, αυτοί οι κάποιοι πρέπει να τιμηρωθούν.

Είναι πολύ εύκολο στις μέρες μας να μπλέξει κάποιος και να καταλήξει στην φυλακή από ανθρώπινη ανοησία, επειδή κάποιοι δεν το έψαξαν παραπάνω απ’ όσο έπρεπε, επειδή έτυχε να μην έχει χρήματα για να βάλει δικηγόρο, οπότε ελλιπείς υποστήριξη στο δικαστήριο.

Έχω ακούσει για άλλο έναν άνθρωπο ο οποίος είναι μέσα ισόβια. Όχι δεν σκότωσε κανενάν, απλά έτυχε να είναι τη λάθος ώρα, με τους λάθος ανθρώπους, στο λάθος μέρος.

Για κάποιους που είναι μέσα στα πράγματα, έχουν χρήματα, δικηγόρους..κ.τ.λ τα ισοβία είναι μονάχα 2-3 χρόνια, για κάποιους άλλους τα ισόβια είναι μία ολόκληρη ζωή.

Πιστεύω ότι ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα στην Ελλάδα είναι η έλλειψη της δικαιοσύνης.

Και σε άλλες χώρες κλέψανε τα χρήματα του λαού, αλλά κάποιοι πληρώσανε.

Η δικαιοσύνη στην Ελλάδα είναι ανύπαρκτη. Αν υπήρχε δικαιοσύνη, και όλοι αυτοί που κλέψανε τα χρήματα του λαού μπαίνανε μέσα, ο κόσμος θα ήταν λίγο πιο ήσυχος απ’ ότι τώρα. Εντάξει μπορεί να τον πείραζε τον μέσο Έλληνα ότι του φάγανε τους κόπους του όλων αυτών των χρόνων και δεν έχουν να του δώσουν μία αξιοπρεπή σύνταξη, αλλά αν υπήρχε δικαιοσύνη, κάπως τα πράγματα θα ήταν διαφορετικά. Κάποιοι θα τα έβλεπαν αυτά και θα σκεφτόντουσαν μη καταντήσουν να έχουν την ίδια μοίρα.

Θα το πω γι άλλη μία φορά, το πρόβλημα στην Ελλάδα δεν είναι ότι:

  • Οι πολιτικοί φάγανε τα χρήματα του λαού
  • Πολιτικοί και πολίτες δεν είναι ίσοι
  • Η Φτώχεια, η ανεργία, ο φόβος, οι αυτοκτονίες, ο Τσίπρας, ο ΓΑΠ και ο Σημίτης
  • …..

αλλά η ΕΛΛΕΙΨΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ.

Σε μία χώρα που η δικαιοσύνη δεν προστατεύει τους αδύναμους πολίτες αλλά τους ισχυρούς μαλάκες και εμείς καθόμαστε και βλέπουμε survivor και του τουρκο-serial.

Καλά να πάθουμε.

 

Ανθρώπινα Δικαιώματα

Δεν έχω ψηφίσει ποτέ στη ζωή μου και είμαι πολύ υπερήφανος γι’ αυτή μου την απόφαση.

Δεν το έχω μετανοιώσει καθόλου. Καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής μου, έτυχε να συζητήσω με φίλους και γνωστούς, οι οποίοι μ’ έκραζαν ότι εγώ φταίω για τη σημερινή κατάσταστη της χώρας. Εγώ και άλλοι τόσοι σαν εμένα, που δε πήγαιναν να ψηφίσουν, είχαν και έχουν την ευθύνη αυτού του τόπου.

Πολλά λόγια, πολλές συζητήσεις, αντίλογοι, διαμάχες, κόντρες, γιατί εμείς ψηφίζουμε και είμαστε ενεργοί πολιτές και θέλουμε το καλό αυτού του κόσμου, ενώ εσείς που δε ψηφίζετε είστε αυτοί που πάτε το κόσμο 10 βήματα προς τα πίσω, διότι δεν είμαστε οι πόλιτες που θα ήθελε αυτή η χώρα.

Χωρίς την δική σου ψήφο κάποια στιγμή θα φθάσουμε να έχουμε χούντα, εσύ θα φταις, δε θα έρθει ποτέ η αλλαγή γιατί απλά δε πας να ψηφίσεις, ήταν κάποιες από τις κουβέντες που μου έλεγαν φίλοι, γνωστοί και παρατρεχάμενοι.

Πέρασαν πολλά χρόνια και  συνεχίζω να μη ψηφίζω, ενώ όλοι αυτοί που μου έλεγαν όλα αυτά, έχουν αλλαξει πολλές κυβερνήσεις. Κάποτε ψήφιζαν Πασόκ μέτα έγινε ΚΚΕ, μετά Οικολόγοι και τώρα ψηφίζουν Τσίπρα.

Τότε που βγήκε ο Σύριζα, πρώτη φορά αριστερά, ο κόσμος έτρεξε να το ψηφίσει. Κόσμος σαν τη μάνα σου, το πατέρα σου, το φίλο σου…κ.τ.λ. Είχαν την ελπίδα μέσα τους. Περίμεναν μία αλλαγή. Μετά από τόσα χρόνια που έβγαινε το Πασόκ και η Ν.Δ, τότε με το Τσίπρα πήγαν και οι πέτρες να ψηφίσουν.

Αυτοί οι άνθρωποι είχαν την ελπίδα μέσα τους, πίστευαν ότι κάτι μπορεί ν’ αλλάξει. Μία μικρή αλλαγή θα τη κατάφερνε ο Σύριζα να τη φέρει.

Εγώ δεν πίστεψα ότι ο Τσίπρας και ο κάθε Τσίπρας είχε αυτές τις ικανότητες. Μου φαινόντανε πιο μικρός από αυτά που έλεγε. Δε πιστεύω ότι κυβερνάνε οι κυβερνήσεις της κάθε χώρας, αλλά πολλά ανώτερα όντα […αυτό όμως είναι μία άλλη συζήτηση…], στέλνουν τις εντολές στους εκάστοτε πρωθυπουργούς. Κυβερνόμαστε από πολλούς, οι οποίοι δεν έχουν καμία σχέση με τους πρωθυπουργούς. Οι πρωθυπουργοι της κάθε χώρας είναι και αυτοί ανθρωπάκια σαν εσένα. Εκτελεστικά όργανα. Τίποτα παραπάνω τίποτα παρακάτω.

Αυτό που θέλω να πω σ’ αυτά που γράφω τώρα είναι ότι, δε πήγα ποτέ να ψηφίζω γιατί τίποτα από τα πολλά και βασικά πράγματα που θα έπρεπε να ισχύουν δεν ισχύουν.

Κάποια απ’ αυτά αναγράφονται στην Οικουμενική Διακήρυξη των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. Αυτό το έγγραφο είναι ίσως το σημαντικότερο έγγραφο έναντι όλων των υπολοίπων εγγράφων που έχουν ψηφιστεί από τις χώρες και τις κυβερνήσεις. Αν ίσχυαν έστω και μερικά από αυτά, τότε ίσως να ήμουν από τους πρώτους που θα ψήφιζαν. Δυστυχώς έχουν καταπατηθεί όλα μα όλα. Πρέπει να γίνουμε πρώτα άνθρωποι και μετά πολίτες. Ο άνθρωπος προυπήρχε του πολίτη. Τι να τις κάνεις τις κυβερνήσεις αν εμείς οι ίδιοι και οι πολιτικοί μας δεν μπορούμε να τηρήσουμε βασικά πράγματα τα οποία έχουν να κάνουν με τη δικαιοσύνη, την ελευθερία, την ισότητα, τον σεβασμό, την αλληλεγγύη, τα δικαιώματα.. κ.τ.λ

Παρακάτω αναγράφονται όλα τα δικαιώματα του ανθρώπου, που έχουμε ευθύνη και δικαίωμα να τα ξέρουμε και να τα επικαλούμαστε κάθε φορά που νοιώθουμε στριμωγμένοι και καταπατημένοι. Μάθε ποια είναι τα δικαιώματά σου σαν άνθρωπος και απαίτησέ τα

ΑΡΘΡΟ 1

΄Ολοι οι άνθρωποι γεννιούνται και είναι ίσοι στην αξιοπρέπεια και στα δικαιώματα. Είναι προικισμένοι με λογική και συνείδηση, και οφείλουν να συμπεριφέρονται μεταξύ τους με πνεύμα αδελφοσύνης.

ΑΡΘΡΟ 2

Κάθε άνθρωπος δικαιούται να επικαλείται όλα τα δικαιώματα και όλες τις ελευθερίες που προκηρύσσει η παρούσα Διακήρυξη, χωρίς καμιά απολύτως διάκριση, ειδικότερα ως προς τη φυλή, το χρώμα, το φύλο, τη γλώσσα, τις θρησκείες, τις πολιτικές ή οποιεσδήποτε άλλες πεποιθήσεις, την εθνική ή κοινωνική καταγωγή,την περιουσία τη γέννηση ή οποιαδήποτε άλλη κατάσταση. Δεν θα μπορεί ακόμα να γίνεται καμιά διάκριση εξαιτίας του πολιτικού, νομικού ή διεθνούς καθεστώτος της χώρας από την οποία προέρχεται κανείς, είτε πρόκειται για χώρα ή εδαφική περιοχή ανεξάρτητη, υπό κηδεμονία ή υπό εξουσία ή που βρίσκεται υπό οποιανδήποτε άλλον περιορισμό κυριαρχίας.

ΑΡΘΡΟ 3

Κάθε άτομο έχει δικαίωμα στη ζωή, την ελευθερία και την προσωπική του ασφάλεια.

ΑΡΘΡΟ 4

Κανείς δεν επιτρέπεται να ζει υπό το καθεστός δουλείας, ολικής ή μερικής. Η δουλεία και το δουλεμπόριο υπό οποιαδήποτε μορφή απαγορεύονται.

ΑΡΘΡΟ 5

Κανείς δεν επιτρέπεται να υποβάλλεται σε βασανιστήρια ούτε σε ποινή ή μεταχείριση σκληρή, απάνθρωπη ή ταπεινωτική.

ΑΡΘΡΟ 6

Καθένας, όπου κι αν βρίσκεται, έχει δικαίωμα στην αναγνώριση της νομικής του προσωπικότητας.

ΑΡΘΡΟ 7

Ολοι είναι ίσοι απέναντι στο νόμο και έχουν δικαίωμα σε ίση προστασία του νόμου, χωρίς καμιά απολύτως διάκριση. Ολοι έχουν δικαίωμα σε ίση προστασία από κάθε διάκριση που θα παραβίαζε την παρούσα Διακήρυξη και από κάθε πρόκληση για μια τέτοια δυσμενή διάκριση.

ΑΡΘΡΟ 8

Καθένας έχει δικαίωμα να ασκεί αποτελεσματικά ένδικα μέσα στα αρμόδια εθνικά δικαστήρια κατά των πράξεων που παραβιάζουν τα θεμελιακά δικαιώματα τα οποία του αναγνωρίζουν το Σύνταγμα και ο νόμος.

ΑΡΘΡΟ 9

Κανείς δεν μπορεί να συλλαμβάνεται, να κρατείται ή να εξορίζεται αυθαίρετα.

ΑΡΘΡΟ 10

Καθένας έχει το δικαίωμα, με πλήρη ισότητα, να εκδικάζεται η υπόθεση του δίκαια και δημόσια, από δικαστήριο ανεξάρτητο και αμερόληπτο, που θα αποφασίσει είτε για τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις του είτε, σε περίπτωση ποινικής διαδικασίας, για το βάσιμο της κατηγορίας που στρέφεται εναντίον του.

ΑΡΘΡΟ 11

1. Κάθε κατηγορούμενος για ποινικό αδίκημα πρέπει να θεωρείται αθώος, ωσότου διαπιστωθεί η ενοχή του σύμφωνα με τον νόμο, σε ποινική δίκη, κατά την οποία θα του έχουν εξασφαλιστεί όλες οι απαραίτητες για την υπεράσπισή του εγγυήσεις. 2. Κανείς δεν θα καταδικάζεται για πράξεις ή παραλείψεις που, κατά τον χρόνο που τελέστηκαν, δεν συνιστούσαν αξιόποινο αδίκημα κατά το εσωτερικό ή το διεθνές δίκαιιο. Επίσης, δεν επιβάλλεται ποινή βαρύτερη από εκείνη που ίσχυε κατά τον χρόνο που τελέστηκε η αξιόποινη πράξη.

ΑΡΘΡΟ 12

Κανείς δεν επιτρέπεται να υποστεί αυθαίρετες επεμβάσεις στην ιδιωτική του ζωή, την οικογένεια, την κατοικία ή την αλληλογραφία του, ούτε προσβολές της τιμής και της υπόληψης του. Καθένας έχει το δικαίωμα να τον προστατεύουν οι νόμοι από επεμβάσεις και προσβολές αυτού του είδους.

ΑΡΘΡΟ 13

1. Καθένας έχει το δικαίωμα να κυκλοφορεί ελεύθερα και να εκλέγει τον τόπο της διαμονής του στο εσωτερικό ενός κράτους.

2. Καθένας έχει το δικαίωμα να εγκαταλείπει οποιαδήποτε χώρα, ακόμα και τη δική του, και να επιστρέφει σ’ αυτή.

ΑΡΘΡΟ 14

1. Κάθε άτομο που καταδιώκεται έχει το δικαίωμα να ζητά άσυλο και να του παρέχεται άσυλο σε άλλες χώρες.

2. Το δικαίωμα αυτό δεν μπορεί κανείς να το επικαλεστεί, σε περίπτωση δίωξης για πραγματικό αδίκημα του κοινού ποινικού δικαίου ή για ενέργειες αντίθετες προς τους σκοπούς και τις αρχές του ΟΗΕ.

ΑΡΘΡΟ 15

1. Καθένας έχει το δικαίωμα μιας ιθαγένειας. 2. Κανείς δεν μπορεί να στερηθεί αυθαίρετα την ιθαγένεια του ούτε το δικαίωμα να αλλάξει ιθαγένεια.

ΑΡΘΡΟ 16

1. Απο τη στιγμή που θα φτάσουν σε ηλικία γάμου, ο άνδρας και η γυναίκα, χωρίς κανένα περιορισμό εξαιτίας της φυλής, της εθνικότητας ή της θρησκείας, έχουν το δικαίωμα να παντρεύονται και να ιδρύουν οικογένεια. Και οι δύο έχουν ίσα δικαιώματα ως προς τον γάμο, κατά τη διάρκεια του γάμου και κατά τη διάλυση του.

2. Γάμος δεν μπορεί να συναφθεί παρά μόνο με ελεύθερη και πλήρη συναίνεση των μελλονύμφων.

3. Η οικογένεια είναι το φυσικό και βασικό στοιχείο της κοινωνίας και έχει το δικαίωμα της προστασίας από την κοινωνία και το κράτος.

ΑΡΘΡΟ 17

1. Κάθε άτομο, μόνο του ή με άλλους, έχει το δικαίωμα της ιδιοκτησίας. 2. Κανείς δεν μπορεί να στερηθεί αυθαίρετα την ιδιοκτησία του.

ΑΡΘΡΟ 18

Κάθε άτομο έχει το δικαίωμα της ελευθερίας της σκέψης, της συνείδησης και της θρησκείας, στο δικαίωμα αυτό περιλαμβάνεται η ελευθερία για την αλλαγή θρησκείας ή πεποιθήσεων, όπως και η ελευθερία να εκδηλώνει κανείς τη θρησκεία του ή τις θρησκευτικές του πεποιθήσεις, μόνος ή μαζί με άλλους, δημόσια ή ιδιωτικά, με τη διδασκαλία, την άσκηση, τη λατρεία και την τέλεση θρησκευτικών τελετών.

ΑΡΘΡΟ 19

Καθένας έχει το δικαίωμα της ελευθερίας της γνώμης και της έκφρασης, που σημαίνει το δικαίωμα να μην υφίσταται δυσμενείς συνέπειες για τις γνώμες του, και το δικαίωμα να αναζητεί, να παίρνει και να διαδίδει πληροφορίες και ιδέες με οποιοδήποτε μέσο έκφρασης, και από όλο τον κόσμο.

ΑΡΘΡΟ 20

1. Καθένας έχει το δικαίωμα να συνέρχεται και να συνεταιρίζεται ελεύθερα και για ειρηνικούς σκοπούς.

2. Κανείς δεν μπορεί να υποχρεωθεί να συμμετέχει σε ορισμένο σωματείο.

ΑΡΘΡΟ 21

1. Καθένας έχει το δικαίωμα να συμμετέχει στη διακυβέρνηση της χώρας του, άμεσα ή έμμεσα, με αντιπροσώπους ελεύθερα εκλεγμένους.

2. Καθένας έχει το δικαίωμα να γίνεται δεκτός, υπό ίσους όρους, στις δημόσιες υπηρεσίες της χώρας του.

3. Η λαϊκή θέληση είναι το θεμέλιο της κρατικής εξουσίας, η θέληση αυτή πρέπει να εκφράζεται με τίμιες εκλογές, οι οποίες πρέπει να διεξάγονται περιοδικά, με καθολική, ίση και μυστική ψηφοφορία, ή με αντίστοιχη διαδικασία που να εξασφαλίζει την ελευθερία της εκλογής.

ΑΡΘΡΟ 22

Κάθε άτομο, ως μέλος του κοινωνικού συνόλου, έχει δικαίωμα κοινωνικής προστασίας, η κοινωνία, με την εθνική πρωτοβουλία και τη διεθνή συνεργασία, ανάλογα πάντα με την οργάνωση και τις οικονομικές δυνατότητες κάθε κράτους, έχει χρέος να του εξασφαλίσει την ικανοποίηση των οικονομικών, κοινωνικών και πολιτιστικών δικαιωμάτων που είναι απαραίτητα για την αξιοπρέπεια και την ελεύθερη ανάπτυξη της προσωπικότητάς του.

ΑΡΘΡΟ 23

1. Καθένας έχει το δικαίωμα να εργάζεται και να επιλέγει ελεύθερα το επάγγελμα του, να έχει δίκαιες και ικανοποιητικές συνθήκες εργασίας και να προστατεύεται από την ανεργία.

2. Ολοι, χωρίς καμιά διάκριση, έχουν δικαίωμα ίσης αμοιβής για ίση εργασία.

3. Κάθε εργαζόμενος έχει δικαίωμα δίκαιης και ικανοποιητικής αμοιβής, που να εξασφαλίζει σ’ αυτόν και την οικογένειά του συνθήκες ζωής άξιες στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Η αμοιβή της εργασίας, αν υπάρχει, πρέπει να συμπληρώνεται με άλλα μέσα κοινωνικής προστασίας.

4. Καθένας έχει το δικαίωμα να ιδρύει μαζί με άλλους συνδικάτα και να συμμετέχει σε συνδικάτα για την προάσπιση των συμφερόντων του.

ΑΡΘΡΟ 24

Καθένας έχει το δικαίωμα στην ανάπαυση, σε ελεύθερο χρόνο, και ιδιαίτερα, σε λογικό περιορισμό του χρόνου εργασίας και σε περιοδικές άδειες με πλήρεις αποδοχές.

ΑΡΘΡΟ 25

1. Καθένας έχει δικαίωμα σε ένα βιοτικό επίπεδο ικανό να εξασφαλίσει στον ίδιο και στην οικογένεια του υγεία και ευημερία, και ειδικότερα τροφή, ρουχισμό, κατοικία, ιατρική περίθαλψη, όπως και τις απαραίτητες κοινωνικές υπηρεσίες. Εχει ακόμη το δικαίωμα σε ασφάλιση για την ανεργεία, την αρρώστια, την αναπηρία, τη χηρεία, τη γεροντική ηλικία, όπως και για όλες τις άλλες περιπτώσεις που στερείται τα μέσα της συντήρησης του, εξαιτίας περιστάσεων ανεξάρτητων από τη θέληση του.

2. Η μητρότητα και η παιδική ηλικία έχουν δικαίωμα ειδικής μέριμνας και περίθαλψης. Ολα τα παιδιά, ανεξάρτητα αν είναι νόμιμα ή εξώγαμα, απολαμβάνουν την ίδια κοινωνική προστασία.

ΑΡΘΡΟ 26

1. Καθένας έχει δικαίωμα στην εκπαίδευση. Η εκπαίδευση πρέπει να παρέχεται δωρεάν, τουλάχιστον στη στοιχειώδη και βασική βαθμίδα της. Η στοιχειώδης εκπαίδευση είναι υποχρεωτική. Η τεχνική και επαγγελματική εκπαίδευση πρέπει να είναι εξασφαλισμένη για όλους. Η πρόσβαση στην ανώτατη παιδεία πρέπει να είναι ανοικτή σε όλους, υπό ίσους όρους, ανάλογα με τις ικανότητες τους.

2. Η εκπαίδευση πρέπει να αποβλέπει στην πλήρη ανάπτυξη της ανθρώπινης προσωπικότητας και στην ενίσχυση του σεβασμού των ανθρώπινων δικαιωμάτων και των θεμελιακών ελευθεριών. Πρέπει να προάγει την κατανόηση, την ανεκτικότητα και τη φιλία ανάμεσα σε όλα τα έθνη και σε όλες τις φυλές και τις θρησκευτικές ομάδες, και να ευνοεί την ανάπτυξη των δραστηριοτήτων των Ηνωμένων Εθνών για τη διατήρηση της Ειρήνης.

ΑΡΘΡΟ 27

1. Καθένας έχει το δικαίωμα να συμμετέχει ελεύθερα στην πνευματική ζωή της κοινότητας, να χαίρεται τις καλές τέχνες και να μετέχει στην επιστημονική πρόοδο και στα αγαθά της.

2. Καθένας έχει το δικαίωμα να προστατεύονται τα ηθικά και υλικά συμφέροντα του που απορρέουν από κάθε είδους επιστημονική, λογοτεχνηκή ή καλλιτεχνική παραγωγή του.

ΑΡΘΡΟ 28

Καθένας έχει το δικαίωμα να επικρατεί μια κοινωνική και διεθνής τάξη, μέσα στην οποία τα δικαιώματα και οι ελευθερίες που προκηρύσει η παρούσα Διακύριξη να μπορούν να πραγματώνονται σε όλη τους την έκταση.

ΑΡΘΡΟ 29

1. Το άτομο έχει καθήκοντα απέναντι στην κοινότητα, μέσα στα πλαίσια της οποίας και μόνο είναι δυνατή η ελεύθερη και ολοκληρωμένη ανάπτυξη της προσωπικότητάς του.

2. Στην άσκηση των δικαιωμάτων του και στην απόλαυση των ελευθεριών του κανείς δεν υπόκειται παρα μόνο στους περιορισμούς που ορίζονται από τους νόμους, με αποκλειστικό σκοπό να εξασφαλίζεται η αναγνώριση και ο σεβασμός των δικαιωμάτων και των ελευθεριών των άλλων, και να ικανοποιούνται οι δίκαιες απαιτήσεις της ηθικής, της δημόσιας τάξης και του γενικού καλού, σε μια δημοκρατική κοινωνία.

3. Τα δικαιώματα αυτά και οι ελευθερίες δεν μπορούν, σε καμιά περίπτωση, να ασκούνται αντίθετα προς τους σκοπούς και τις αρχές των Ηνωμένων Εθνών.

ΑΡΘΡΟ 30

Καμιά διάταξη της παρούσας Διακήρυξης δεν μπορεί να ερμηνευθεί ότι παρέχει σε ένα κράτος, σε μια όμάδα ή σε ένα άτομο οποιοδήποτε δικαίωμα να επιδίδεται σε ενέργειες ή να εκτελεί πράξεις που αποβλέπουν στην άρνηση των δικαιωμάτων και των ελευθεριών που εξαγγέλονται σ’ αυτήν.