if by Rudyard Kipling

Rudyard Kipling


If you can keep your head when all about you
Are losing theirs and blaming it on you;
If you can trust yourself when all men doubt you,
But make allowance for their doubting too:
If you can wait and not be tired by waiting,
Or, being lied about, don’t deal in lies,
Or being hated don’t give way to hating,
And yet don’t look too good, nor talk too wise;

If you can dream – and not make dreams your master;
If you can think – and not make thoughts your aim,
If you can meet with Triumph and Disaster
And treat those two impostors just the same:.
If you can bear to hear the truth you’ve spoken
Twisted by knaves to make a trap for fools,
Or watch the things you gave your life to, broken,
And stoop and build’em up with worn-out tools;

If you can make one heap of all your winnings
And risk it on one turn of pitch-and-toss,
And lose, and start again at your beginnings,
And never breathe a word about your loss:
If you can force your heart and nerve and sinew
To serve your turn long after they are gone,
And so hold on when there is nothing in you
Except the Will which says to them: “Hold on!”

If you can talk with crowds and keep your virtue,
Or walk with Kings – nor lose the common touch,
If neither foes nor loving friends can hurt you,
If all men count with you, but none too much:
If you can fill the unforgiving minute
With sixty seconds’ worth of distance run,
Yours is the Earth and everything that’s in it,
And – which is more – you’ll be a Man, my son!


ΑΝ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΚΡΑΤΑΣ ΤΗΝ ΨΥΧΡΑΙΜΙΑ ΣΟΥ, όταν οι άλλοι χάνουν τη δική τους και ρίχνουν σε σένα την ευθύνη και την αιτία της αδυναμίας τους.

ΑΝ ΕΧΕΙΣ ΠΙΣΤΗ ΣΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ, όταν οι άλλοι αμφιβάλλουν για σένα και δε σε πειράζει αυτή η δυσπιστία τους.

ΑΝ ΜΠΟΡΕΙΣ ΚΑΡΤΕΡΙΚΑ ΝΑ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙΣ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΣΕ ΚΟΥΡΑΖΕΙ Η ΑΝΑΜΟΝΗ ή όταν διαδίδουν ψέματα για σένα να μην ξεπέφτεις και συ στο ψέμα, ή όταν φανερά σου δείχνουν μίσος να μην αφήνεις το μίσος να σε καταλάβει. Κι όμως να μη φαίνεσαι πολύ αγαθός μήτε πολύ στοχαστικός στα λόγια.

ΑΝ ΝΑ ΟΝΕΙΡΕΥΕΣΑΙ ΕΙΣΑΙ ΙΚΑΝΟΣ, δίχως να γίνεσαι σκλάβος των ονείρων.

ΑΝ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΣΚΕΦΤΕΣΑΙ, αλλά όχι για χάρη της ίδιας σου της σκέψης.

ΑΝ ΝΑ ΔΕΧΕΣΑΙ ΜΠΟΡΕΙΣ ΘΡΙΑΜΒΟ ΚΑΙ ΟΛΕΘΡΟ το ίδιο, και να αντιμετωπίζεις παρόμοια και τα δύο.

ΑΝ ΕΙΣΑΙ ΣΕ ΘΕΣΗ ΝΑ ΥΠΟΜΕΝΕΙΣ ΑΚΟΥΓΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΠΟΥ ΕΣΥ ΕΙΠΕΣ να επαναλαμβάνεται αλλοιωμένη από πονηρούς που επιδιώκουν έτσι να παγιδέψουν αφελείς ή να παρατηρείς αυτά που συ τους έδωσες ζωή, σπασμένα να κείτονται και παραπεταμένα και να τα φτιάχνεις εξαρχής με εργαλεία φθαρμένα.

ΑΝ ΤΟΛΜΑΣ ΟΛΑ ΤΑ ΠΛΟΥΤΗ ΜΑΖΕΜΕΝΑ ΝΑ ΤΑ ΠΑΙΖΕΙΣ ΚΟΡΩΝΑ ΓΡΑΜΑΤΑ ΜΕ ΜΙΑΣ, να χάνεις, κι απ’ την αρχή να ξεκινάς χωρίς να μέμφεσαι για τη μοίρα σου κανέναν.

ΑΝ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ ΚΑΡΔΙΑ, ΝΕΥΡΑ ΚΑΙ ΜΥΣ να σε υπηρετούν ακόμη κι όταν έχουν καταρρεύσει και γερά να κρατάς, ενώ δεν υπάρχει εντός σου τίποτε πέρα από τη θέληση που τους λέει «Βαστάτε!».

ΑΝ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΜΙΛΑΣ ΜΕ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΚΙ ΟΜΩΣ ΝΑ ΚΡΑΤΑΣ ΤΗΝ ΑΡΕΤΗ ΣΟΥ ή να περπατάς με κυβερνήτες κι όμως να μην αλλάζεις την απλή ζωή σου.

ΑΝ ΟΥΤΕ ΕΧΘΡΟΙ ΝΑ ΣΕ ΒΛΑΨΟΥΝ ΜΠΟΡΟΥΝ μα ούτε και οι κοντινότεροι φίλοι.

ΑΝ ΟΛΟΙ ΕΧΟΥΝ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΑΞΙΑ για σένα και κανείς πιο πολύ από τους άλλους.

ΑΝ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΓΕΜΙΖΕΙΣ ΤΗ ΜΕΡΑ ΣΟΥ ΜΕ ΕΙΚΟΣΙΤΕΣΣΕΡΙΣ ΩΡΕΣ ΑΞΙΑΣ ΖΩΗΣ, τότε δική σου θα είναι όλη η Γη με όλα τα αγαθά της κι ακόμη: αληθινά θα είσαι Άνθρωπος, παιδί μου.