The legend of 1900

Μία από τις αγαπημένες μου ταινίες είναι ο θρύλος του 1900. 2 σκηνές οι οποίες δείχνουν τον δημιουργό της τζαζ να ανταγωνίζετε έναν άνθρωπο ο οποίος δεν είναι γραμμένος πουθενά, σε κανέναν μητρώο, σε καμιά πατρίδα, σε κανέναν δήμο, χώρα, πόλη, χωριό, δημαρχειο, ομάδα, πουθενά. Στην κυριολεξία δεν τον ξέρει καν η μάνα του, γιατί απλά δεν τη γνώρισε. Γεννήθηκε σε πλοίο, πέθανε σε πλοίο, ποτέ δεν πάτησε τα πόδια του στη στεριά κ.τ.λ…κ.τ.λ. Αυτό που θέλει να μας δείξει είναι ότι μερικές φορές μπορούμε να ξεπεράσουμε τα όριά μας και να γίνουμε καλύτεροι ακόμη και από τον δημιουργό του κάθε πράγματος.

Good Evening London

Μία από τις αγαπημένες μου σκηνές ειναι η ομιλία του Hugo Weaving στην ταινία V for Vendetta.

Όποτε και να δω αυτή την σκηνή, νομίζω είναι πάντα πιο επίκαιρη από ποτέ. Την έχω δει αμέτρητες φορές και θα την βλέπω σε όλη μου τη ζωή.

[…0.55…]

Γιατί αν το λόμπι υποκαθιστά την συζήτηση, οι λέξεις πάντα θα διατηρούν τη δύναμή τους. Οι λέξεις μεταφέρουν νοήματα…και για όσους ακούνε, εκφράζουν την αλήθεια και η αλήθεια είναι ότι κάτι τρομερό συμβαίνει στη χώρα.

Βία και αδικία, αδιαλλαξία και καταπίεση και αν κάποτε διαμαρτυρόσασταν, σκεφτόσασταν ή μιλούσατε…τώρα έχετε κάμερες και συστήματα παρακολούθησης…

…που αναγκάζουν την υποταγή σας.

Πως συνέβη, ποιος ευθύνεται γι’ αυτό; Σίγουρα κάποιοι φταίνε περισσότερο από άλλους…και θα λογοδοτήσουν αλλά…για να πούμε την αλήθεια, αν ψάχνετε για ένοχους…κοιταχτείτε σε έναν καθρέφτη.

Ξέρω γιατί το κάνατε; Ξέρω γιατί φοβάστε; Ποιος δε θα φοβόνταν;

Πόλεμος, τρόμος, αρρώστιες. Υπάρχουν μυριάδες πρόβληματα που συνετέλεσαν να διαφθείρουν τα κίνητρα και να χάσετε την κοινή λογική. Ο φόβος σας κυριάρχησε και στον πανικό σας…πιστέψατε στον Ανώτατο Καγκελάριο, Άνταμ Σάτλερ.

Σας υποσχέθηκε τάξη και ειρήνη. Και σ’ αντάλλαγμα ζήτησε μόνο την σιωπηλή υποταγή σας. Χθες, διέκοψα την σιωπή σας, χθες ανατίναξα τα δικαστήρια για να θυμίσω στην χώρα όλα αυτά που έχουν ξεχάστεί.

Πριν 400 χρόνια, ένας σπουδαίος άνθρωπος, θέλησε να χαράξει…την 5η Νοεμβρίου στην μνήμες μας. Στόχος του ήταν να θυμίσει ότι η δικαιοσύνη και η ελευθερία δεν είναι απλές λέξεις. Είναι τρόπος ζωής.

Οπότε αν δε βλέπετε τίποτα, αν τα εγκλήματα της κυβέρνησης  σας είναι τελείως άγνωστα… τότε σβήστε την 5η Νοεμβρίου από τη μνήμη σας.

Αλλά αν βλέπετε ότι βλέπω…

Αν νοιώθετε ότι νοιώθω…

Αν ψάχνετε ότι ψάχνω κι εγώ...

τότε ζητώ να σταθείτε πλάι μου ένα χρόνο από σήμερα, έξω από τις πύλες του κοινοβουλίου και μαζί θα τους προσφέρουμε μία 5η Νοέμβρη που δε θα ξεχαστεί ποτέ.