A nice short film about phone and social media addiction

 

Advertisements

I Forgot My Phone

 

Ξέχασα το κινητό μου…

Ένα video το οποίο μου λέει πολλά. Μας δείχνει μία κοπέλα η οποία έχει ξεχάσει το κινητό της και προσπαθεί να συμπεριφερθεί σαν να μην έγινε τίποτα, να συμπεριφερθεί όπως παλιά, πριν την εποχή του κινητού, που περισσότεροι άνθρωποι απ’ ότι  σήμερα, ζούσαν, έπαιζαν,γελούσαν κάνανε πλάκες, διασκέδάζαν, άγκιζαν, παρατηρούσανε τον κόσμο μέσα από τα δικά τους μάτια και όχι από το φίλτρο την οθόνης, που επικοινωνούσαν πολύ καλύτερα απ’ ότι σήμερα. Μία ζωή που λίγοι σήμερα την νοσταλγούν και την ζηλεύουν, μία ζωή που σε μερικά χρόνια ίσως να φαντάζει ιδανική, ουτοπική.

Το βλέπουμε άλλωστε και σήμερα, οτιδήποτε έρχεται από τα παλιά χρόνια, είναι vintage μας λένε, είναι η εποχή των γονιών μας, που ήρθε ξανά, με περισσότερη αξία, απ’ ότι τότε.

Δεν μπορεί να είναι vintage το κινητό, γιατί παλιά δεν υπήρχε κινητό, αλλά το ραδιόφωνο, η τηλεόραση, μία παλιά συσκευή, ένα παλιό ρολόι, μπορεί να είναι vintage.

Χαιρόμαστε να χρησιμοποιούμε vintage πράγματα γιατί φάινεται ότι είμαστε μέσα στην μόδα και αν μη τι άλλο το vintage, το παλιό είναι αλλιώς και πιο ωραίο.

Και γιατί να μην κάνουμε την ζωή μας όλη vintage και να πρέπει να αρκεστούμε στις άψυχες συσκευές;;; Γιατί να μην ξαναγυρίσουμε στις παλιές εποχές;;; Ποιο ωραίες δεν ήταν;;;

Ένα γρήγορο γιατί… Είναι πιο εύκολο να ποιάσεις τον όρο vintage φορώντας το παντελόνι με την τεράστια καμπάνα της μάνας σου, χρησιμοποιώντας το παλιό ρολόι της γιαγιάς σου και οδηγώντας το παλιό μοτοσακό του θείου σου, και τσουπ είσαι μέσα στην μόδα. Δεν ξεχωρίζεις, είσαι άλλο ένα πρόβατο μέσα στο απέραντο κοπάδι, αλλά αν μη τι άλλο είσαι vintage, είσαι μέσα στην μόδα.

Προσωπικά θα προτιμούσα να φέρναμε πίσω τον τρόπο που μιλούσαμε παλιά, που γελούσαμε, που παίζαμε, που είχαμε περισσότερη ανθρωπιά μέσα μας.

Να κάνουμε vintage τον τρόπο που επικοινωνούμε, τον τρόπο που ακούμε μουσική, τον τρόπο που τρώμε, πίνουμε, ξοδεύουμε…

Εν ολίγης να κάνουμε vintage όλη την νέα μας ζωή, που έχει γίνει για τα μπάζα, σε σχέση με την παλιά εποχή.

Μία ζωή χωρίς Facebook, Twitter, Instagram, κινητά, έξυπνες συσκευές…ακραίες τεχνολογικές ανακαλύψεις, γρήγορα μηνύματα, γρήγορα chat…likes…dis..likes…., κ.τ.λ

Πόσοι όμως από εμάς έχουμε αυτή την οπισθροδρομική ανάγκη να γυρίσουμε πίσω τον χρόνο και να αρχίσουμε να ζούμε όπως παλιά; Ν’ αρχίσουμε να ζούμε σαν αυτή την μοναδική ημέρα της Charlene deGuzman, στο video που ξέχασε το κινητό της. Να κάνουμε την κάθε μέρα μας έτσι. Με περισσότερη επίγνωση, ανθρωπιά, επικοινωνία, αλληλεγγύη και λιγότερη βλακεία στο μυαλό μας.

Να κάνουμε vintage, τον τρόπο που επικοινωνούσαμε, τον τρόπο που συναντιόμασταν για ραντεβού, για καφέ, τον τρόπο που διασκεδάζαμε, κάναμε έρωτα, sex και φλερτάραμε.

Αυτά πρέπει να ζηλέψουμε από το παρελθόν μας, την παλιά μας την ζωή και να τα κάνουμε vintage, να τα επαναφέρουμε στο σημερινό χάος και όχι την τιράντα, το μούσι, τις βέσπες και τις άψυχες συσκευές. Αν κάνουμε αυτά, τότε ίσως να έχουν σημασία και τ’ άλλα.

Μία γρήγορη και συνοπτική οδηγία για να το καταφέρεις αυτό και να αρχίσεις να αποστασιοποιείσαι από όλ’ αυτά.

Κλείσε Facebook, Instagram, Twitter και οποιοδήποτε άλλο κοινωνικό μέσο σου έχει φάει τα λιγοστά εγκεφαλικά κύταρα που σου έχουν απομείνει.

Άλλαξε το κινητό σου μ’ ένα πιο παλιό κινητό, ή μ’ ένα που ίσα -ίσα παίρνει τηλέφωνο και στέλνει μήνυμα, άντε να έχει και κανένα ξυπνητήρι ή και κάνα φιδάκι για τις πολύ δύσκολες ώρες.

Σταμάτα να την πέφτεις σε άγνωστες από το Internet και βγες έξω να κάνεις καμάκι και η χυλόπιτα έχει την γοητεία  και την αξία της.

Άρχισε να ζεις αληθινά και όχι εικονικά – διαδικτυακά.

Μίλησε σ’ έναν άγνωστο στο δρόμο, βοήθησε ένα συνάνθρωπό σου στο τρένο, πήγαινε θέατρο, μύρισε ένα λουλούδι, χόρεψε στο δρόμο σαν να μην σε βλέπει κανείς και προπάντων σταμάτα να κοιτάς τις οθόνες. Απόλαυσε ένα ηλιοβασίλεμα, την πανσέληνο και όχι τις φωτογραφίες αυτών μέσα από το Facebook και το Instagram. Ποτέ δεν είναι αργά για να ξεκινήσεις να ζεις. Η ερώτηση είναι, θέλεις….;;;;;

 

 

 

These Systems Are Failing

14 Οκτωβρίου 2016 ήταν η μέρα που έβγαλε ο Moby το νέο του άλμπουμ “These Systems Are Failing“, μέσα στο οποίο περιλαμβάνεται και αυτό εδώ το τραγούδι με τίτλο ““Are You Lost In The World Like Me?”. Το video clip θέλει να μας δείξει πόσο πολύ μας έχει επηρεάσει η τεχνολογία και πιο συγκεκριμένα η χρήση των κινητών τηλεφώνων.

Πριν λίγες ημέρες φιλοξένησα έναν φίλο μου στο σπίτι και αυτό που παρατήρησα ήταν το πόσες φορές κοίταζε το κινητό του κατά την διάρκεια της ημέρας. Υπήρχαν στιγμές που μιλούσαμε όλοι μαζί και ενώ δεν φαίνονταν να υπάρχει κάποια δραστηριότητα στο κινητό του, (π.χ εισερχόμενο μήνυμα, like στο F.B…κ.τ.λ), για να του αποσπάσει την προσοχή από αυτά που συζητούσαμε και να ελέγξει το κινητό του, αυτός κάθε λίγα λεπτά άνοιγε την συσκευή και τσεκάριζε το σύμπαν. Δεν το παρεξηγώ γιατί είναι φίλος μου, αλλά δεν άντεξα στο τέλος και του είπα πόσο πολύ τον έχει επηρεάσει η τεχνολογία. Επίσης ήθελα να του πω και κάτι άλλο, το οποίο δεν του το είπα. Είναι αγένεια να συζητάς και κάθε 2 λεπτά να κοιτάς το κινητό σου, είναι αγένεια να μιλάς με τον άλλο και να σταματάς για να πάρεις τηλέφωνο ή να τσεκάρεις το F.B, είναι αγένεια να δίνεις προτεραιότητα στην συσκευή απ’ ότι σε ένα φίλο. Αλλά υπάρχουν πολύ πιο σοβαρά πράγματα που παθαίνει κανείς κάνοντας χρήση έξυπνου κινητού από το να γίνεις απλά ένας αγενής. Η αγένεια είναι το τελευταίο.

Ήθελα να του πω πάρα πολλά και άλλα τόσα να του δείξω, αλλά δεν μου αρέσει να γίνομαι γραφικός, αν και γίνομαι μερικές φορές. Δεν ήταν η κατάλληλη στιγμή για να του έδειχνα όλα αυτά που είχα στον κεφάλι μου. Παρόλ’ αυτά κάποια στιγμή γυρίζει και μου λέει, ότι αν δεν ήταν η δουλειά και το πανεπιστήμιο θα το είχα κλείσει και το κινητό και το F.B.

Ήθελα να γελάσω πάρα πολύ, αλλά δεν το έκανα. Δεν του είπα τίποτα. Σκέφτηκα πολλά, πάρα πολλά, αλλά τελικά δεν του είπα τίποτα. Ίσως μία άλλη στιγμή.

“Are You Lost In The World Like Me?”
(with The Void Pacific Choir)

Look harder, say it’s done
Black days and a dying sun
Dream a dream of god lit air
Just for a minute you’ll find me thereLook harder and you’ll find
The 40 ways it leaves us blind
I need a better place
To burn beside the lightsCome on and let me tryAre you lost in the world like me?
If the systems have failed?
Are you free?
All the things, all the loss
Can you see?
Are you lost in the world like me?
Like me?Burn a courtyard, say it’s done
Throwing knives at a dying sun
A source of love in the god lit air
Just for a minute, you’ll find me there

Look harder and you’ll find
The 40 ways it leaves us blind
I need a better way
To burn beside the lights

Come on and let me try

Are you lost in the world like me?
If the systems have failed?
Are you free?
All the things, all the loss
Can you see?
Are you lost in the world like me?
Like me? [x2]

If the systems have failed